SONY DSC

Kurs na sędziego młodzieżowego

Trenerzy i instruktorzy pracujący w programie Dolny Śląsk dla Królowej Sportu proszeni są o przesłanie załączonej listy dzieci i młodzieży która chciałaby ukończyć kurs sędziego młodzieżowego.

2014-08-28 Kurs sędziego młodzieżowego – lista uczestników ( pobierz)

Zgłoszenia w postaci wypełnionej tabeli (imię i nazwisko oraz data urodzenia) należy przesłać na adres koordynatora programu (serafinska@dzla.pl) do 5 września 2014r.

Aby otrzymać certyfikat sędziego młodzieżowego w lekkiej atletyce należy:

1. Wziąć udział w kursie teoretycznym organizowanym przez Szkolny Związek Sportowy Dolny Śląsk i Kolegium Sędziowskie Dolnośląskiego Związku Lekkiej Atletyki. Pierwszy termin kursu teoretycznego odbędzie się w dniu 5 września 2014 roku w trzech lokalizacjach:

  • Twardogóra (15:00 – 16:00)
  • Węgliniec (15:00 – 16:00)
  • Wałbrzych (14:00 – 15:00)

Daty pozostałych kursów podane zostaną wkrótce.

2. Zapoznać się z materiałami edukacyjnymi zamieszczonymi na stronie www.krolowasportu.pl (przeczytaj)

3. Uczestniczyć w organizacji i sędziować w minimum 2 zawodach lekkoatletycznych (piątek lekkoatletyczny i/lub zawody regionalne). Udział w zawodach potwierdza instruktor pracujący w ramach programu Dolny Śląsk dla Królowej Sportu.

Inne

  • Aby wysłać test do sprawdzenia należy wypełnić wszystkie rubryki i kliknąć wyślij.
  • Testy sprawdzać będą licencjonowani sędziowie.
  • Przesłanym przez instruktorów listom uczestników zostaną nadane kody np. wrocław0001.
  • Informacje o wynikach testu (zaliczone/nie zaliczone) będą zamieszczane na stronie na bieżąco.
  • Do testu można podchodzić dwa razy.
  • Test można zaliczać w terminie 5 września – 20 października 2014 roku.

Życzymy powodzenia

zawody_wrocław-337-800x532

Kurs sędziego młodzieżowego – przepisy

Skrót przepisów sędziowania zawodów lekkoatletycznych na potrzeby imprez LA organizowanych na obiektach sportowych wybudowanych w ramach Dolny Śląsk dla Królowej Sportu

Przedstawiony poniżej skrót przepisów sędziowania zawodów lekkoatletycznych skierowany jest do uczestników zawodów (nauczycieli i uczniów), które będą przeprowadzane na obiektach la wybudowanych w ramach akcji „Dolny Śląsk dla Królowej Sportu”.

Spis treści:

  1. Obowiązki i odpowiedzialność organizatora.
  2. Biegi krótkie i okrężne (biegi po proste i biegi okrężne)
  3. Obowiązki startera.
  4. Skoki (skok w dal, skok w dal ze strefy)
  5. Rzut piłeczką palantową
  6. Pchnięcie kulą

1. Obowiązki organizatora

  • Aby zapewnić sprawny i bezpieczny przebieg każdej zaplanowanej imprezy należy opracować program organizacyjny zawodów z rozbiciem na poszczególne konkurencje.
  • Program powinien uwzględniać następujące pozycje: organizator, termin i miejsce zawodów, program zawodów i zasady rozgrywania konkurencji, punktacja, zgłoszenia, uwagi organizacyjne np.: „rozgrzewkę należy przeprowadzać poza ogrodzeniem stadionu a rzuty i skoki próbne odbywają się na rzutniach i skoczniach po wprowadzeniu zawodników na płytę główną; na płycie stadionu mogą znajdować się tylko zawodnicy wyprowadzeni do konkurencji; wyprowadzenie do poszczególnych konkurencji 10 minut przed startem; zbiórka do wyprowadzenia zawodników 15 minut przed startem przy bramce obok szatni; 10 minut po zakończeniu każdej konkurencji odbędzie się dekoracja medalami za miejsca I – III (zbiórka przy wejściu na płytę boiska)”.
  • Uwagi organizacyjne podajemy jako przykład dla zawodów różnej rangi. Zawody na poziomie szkolnym nie wymagają rygorystycznego przestrzegania w/w procedur.
  • Organizator zawodów odpowiedzialny jest za terminowe i technicznie poprawne przeprowadzenie zawodów. W pracach organizacyjnych szczególną uwagę należy zwrócić na warunki bezpieczeństwa.
  • Zapoznać uczestników z obiektem i urządzeniami znajdującymi się na płycie i bieżni.
  • Omówić krótko jakie konkurencje będą rozgrywane, kiedy i w jaki sposób uczestnicy wchodzą na płytę boiska.
  • Na płytę boiska nie należy wpuszczać jednocześnie wszystkich startujących. Przebywanie zbyt dużej ilości osób na płycie i bieżni podczas trwających konkursów grozi zakłóceniem przebiegu rozgrywającej się konkurencji, w skrajnych przypadkach grozi spowodowaniem wypadków, które w przeszłości się zdarzały. Należy mieć świadomość, że winę za takie zdarzenia ponosi organizator o ile nie zachował przedstawionych wyżej warunków.

2. BIEGI KRÓTKIE I OKRĘŻNE

  • Biegi są najbardziej widowiskowym blokiem konkurencji w zawodach lekkoatletycznych. Rozróżniamy biegi krótkie, średnie i długie.
  • W omawianiu sposobu rozgrywania i sędziowania poszczególnych dystansów biegowych podczas zawodów odbywających się na w/w obiektach la, należy uwzględnić:

Biegi po prostej ( 60 m i 100 m )

  • Cały dystans pokonywany jest po swoich torach. Zmiana toru nie powoduje dyskwalifikacji pod warunkiem, że zawodnik nie przeszkodzi innym biegaczom biegnącym po swoich torach.
  • Ponieważ linia startowa zaliczana jest do dystansu, dłonie zawodnika opierają się o podłoże nie przekraczając linii startu. Dystans kończy się na początku linii mety (szerokość mety nie jest wliczany do dystansu). Zawodnika należy klasyfikować w takiej kolejności , w jakiej dowolną częścią ciała ( tzn. korpusem, z wyłączeniem głowy, szyi, ramion, nóg, rąk i stóp) osiągną pionową płaszczyznę przechodzącą przez bliższą krawędź linii mety.
  • Sędziowie mierzący czas ręcznymi stoperami powinni być ustawieni w pewnej odległości od toru zewnętrznego, na tyle, na ile pozwala konstrukcja obiektu (optymalna odległość 5 metrów). Oficjalne czasy zapisujemy z dokładnością do 0,10 sekundy.

Biegi z wirażem (okrężne)

  • Na dystansach 200 m, 300 m, 400 m start ze startu niskiego, z bloków startowych.
  • Na dystansach 600 m, 800 m, 1000 m start ze startu wysokiego, przed linią startową.
  • Wszystkie biegi ze startu niskiego pokonywane są na całym dystansie po wyznaczonym torze. Dopuszczalna jest zmiana toru podczas biegu na tor wyższy (np. z toru 1 na 2, 3 czy 5) pod warunkiem, że nie utrudni biegu innym uczestnikom.
  • W biegach, gdzie do pokonania jest więcej niż 1 okrążenie, jeden z sędziów musi liczyć okrążenia i informować biegaczy o ilości pokonanych okrążeń.

3. OBOWIĄZKI STARTERA

  • Przed startem sędzia starter ustala serie z podziałem na tory i wyjaśnia znaczenie poszczególnych komend, które będzie wydawał.

Biegi ze startu niskiego

  • Po komendzie „na miejsca” zawodnik powinien zbliżyć się do linii startowej i przyjąć pozycję startową wewnątrz przydzielonego toru przed linią startu. Obie ręce i co najmniej jedno kolano muszą być w kontakcie z podłożem a obie stopy w kontakcie z blokiem startowym.
  • Po komendzie „gotów” zawodnik powinien unieść się do swojej pozycji startowej zachowując kontakt obu dłoni z podłożem i stóp z blokiem.
  • Jeśli starter uzna, że wszyscy zawodnicy przyjęli właściwą pozycje następuje strzał lub inny sygnał oznaczający start.

Biegi ze startu wysokiego

  • W biegach powyżej 400 m start należy wykonywać z pozycji wysokiej.
  • Po komendzie „na miejsca” zawodnicy powinni zbliżyć się do linii startu i przyjąć pozycję startową przed linią. W pozycji startowej zawodnikom nie wolno dotykać ręką lub rękami jakiejkolwiek części podłoża oraz nie wolno dotykać stopą linii startu i powierzchni za nią.
  • Gdy starter uzna, że wszyscy zawodnicy przyjęli prawidłową pozycję startową następuje strzał lub inny sygnał oznaczający start.
  • Zawodnicy nie mogą wystartować przed strzałem startera. Wcześniejszy start uznany jest jako falstart i zawodnik otrzymuje ostrzeżenie. Ponowny falstart skutkuje wykluczeniem zawodnika z biegu.

4. SKOKI

Skok w dal
Skok w dal odbywa się na skoczni, której rozbieg ma szerokość 1,22 m. Zawodnik wykonuje skok z rozbiegu, odbicie powinno nastąpić z belki umieszczonej na tym samym poziomie co rozbieg i zeskocznia. Pomiar odległości wykonuje się bezpośrednio po wykonanej próbie. Wszystkie skoki mierzymy od najbliższego śladu pozostawionego na zeskoczni (piaskownicy) przez jakąkolwiek część ciała zawodnika do linii odbicia lub jej przedłużenia z dokładnością do najbliższego pełnego centymetra. Pomiaru dokonujemy od najbliższego śladu pozostawionego na piasku do krawędzi plasteliny prostopadle do belki odbicia.

Skok jest nieważny jeżeli zawodnik:
– odbije się na zewnątrz któregokolwiek końca belki
– jeżeli w czasie rozbiegu lub skoku wykona salto
– jeżeli przekroczy linię odbicia (skok spalony)
– w czasie lądowania dotknie podłoże poza piaskownicą.

Skok w dal ze strefy

  • Skok w dal ze strefy jest konkurencją 4-boju lekkoatletycznego dla najmłodszych dzieci.
  • Strefę rysujemy kredą na rozbiegu. Początek strefy rozpoczyna się od linii wkładki
  • z plasteliną, długości 1 metra, w kierunku rozbiegu.
  • Szerokość strefy równa się szerokości rozbiegu.
  • W skład strefy nie wchodzi plastelina.
  • Każdy zawodnik ma prawo do trzech prób.
  • Pomiaru dokonujemy od najbliższego śladu pozostawionego przez czubek buta w strefie.
  • Jeżeli zawodnik odbije się przed strefą, pomiaru dokonujemy od początku strefy.
  • Pomiaru dokonujemy od najbliższego śladu pozostawionego na piasku do krawędzi plasteliny prostopadle do belki odbicia (linii końca strefy).

5. RZUT PIŁKĄ PALANTOWĄ

  • Rzuty piłeczką palantową o wadze 80 g wykonują dzieci młodsze ( kl. I-IV), dzieci starsze (kl. V i wyższa) piłeczką o wadze 150 g. Waga jest jednakowa dla dziewcząt i chłopców w w/w grupach wiekowych.
  • Rzut wykonuje się w dowolny sposób prawą lub lewą ręką, z miejsca lub rozbiegu.
  • Każdy startujący zawodnik ma prawo do wykonania jednego rzutu próbnego a następnie trzy rzuty w konkursie. Najczęściej zawodnicy wykonują 3 próby, jeden po drugim.
  • Aby rzut był ważny musi być wykonany sprzed linii oddzielającej rozbieg od pola rzutów.
  • Rozbieg ma szerokość 4 metrów.
  • W polu rzutów wyznacza się linię prostopadłą do linii z której jest wykonywany rzut. Na tej linii ustawiamy znaczniki co 5 metrów dla oznaczenia odległości rzutu. Wyznaczniki określają rzuty na odległość 5 m, 10 m, 15 m, 20 m, 25 m itd.
  • Odległość uzyskaną przez zawodnika ocenia sędzia z dokładnością do pół metra. Liczy się najlepszy rezultat. Pomiaru dokonuje się w linii prostopadłej do osi rzutu na niekorzyść zawodnika.

6. PCHNIĘCIE KULĄ

  • W czasie rozgrywania Lekkoatletycznych Igrzysk Dzieci przeprowadzany jest konkurs pchnięcia kulą.
  • Dziewczęta pchają kulą o wadze 3 kg a chłopcy kulą o wadze 4 kg.
  • Wszyscy zawodnicy mają prawo do wykonania 3 prób a ośmiu najlepszych zawodników do dalszych 3 prób.
  • Konkurs odbywa się na rzutni o wyznaczonym sektorze rzutów, o kącie 34.92 stopnia z koła o średnicy 2,135 m, ograniczonego w stronę rzutni progiem.
  • Pchnięcie kulą należy wykonywać z wnętrza koła i rozpoczynać z pozycji nieruchomej. Zawodnik trzyma kulą jedną ręką przy szyi lub blisko niej. Ręka trzymająca kulę nie może być opuszczona ani cofnięta do tyłu poniżej linii barków. Następnie z miejsca, doskoku lub z obrotu zawodnik wykonuje pchnięcie.
  • Zawodnikowi wolno dotknąć wewnętrzną stronę obręczy koła i progu (nie wolno dotykać jej górnej krawędzi).

Próbę uważa się za ważną jeśli:
– zawodnik wypchnął kulę jedną ręką a nie rzucił
– opuścił koło tylną jego częścią dopiero po zetknięciu się kuli z podłożem sektora
– nie dotknął w czasie wykonywania próby jakąkolwiek częścią ciała górnej powierzchni obręczy lub progu
– kula spadła w sektorze między wewnętrznymi krawędziami linii wyznaczających sektor.

  • Pomiaru długości każdego rzutu należy dokonywać bezpośrednio po wykonanej próbie, mierząc od najbliższego śladu pozostawionego po upadku kuli do wewnętrznej krawędzi progu, wzdłuż linii przechodzącej przez środek koła.

Opracowanie
Dolnośląskie Kolegium Sędziów